India en Nepal

Op de een of andere manier zijn de stukjes over mijn reis naar India en Nepal op he verkeerde reisblog terecht gekomen.

Voor degenen die de verhalen gemist hebben (en geen polarsteps hebben) hierbij het complete verslag.

Groetjes Barbara

7 oktober

Stefan stond om 6 uur voor de deur om me naar het station in Rotterdam te brengen waar ik ruim op tijd aankwam om de trein te halen. Op Schiphol moest ik nog wachten tot de incheckbalie open ging, daarna ging alles heel vlot en kon ik een lekker bakje koffie gaan drinken en nog even rondwandelen. Bij de lounge van de library zat iemand op de piano te spelen, hier heb ik een tijdje zitten genieten van zijn spel. Nu bij de gate, waar het boarden al begonnen is. Al kennis gemaakt met 2 leuke reisgenoten.

We zijn goed op tijd op Istanbul geland en kunnen het nieuwe vliegveld even verkennen. Ze verkopen allerlei lekkers maar we zijn net goed gevuld uit het vliegtuig gekomen, dus niet direct nodig. Er stond een groepje sporters bij elkaar die op de foto genomen werden. Dat bleek het nationale taekwondo team van Azerbeidzjan te zijn. Nu even kennis maken en wat drinken met een gedeelte van de groep. De eerste indruk is positief.

8 oktober

Na een lange bijna slapeloze nacht zijn we goed aangekomen in Delhi. Nadat we ons opgefrist hadden in het hotel, kwam er een soort wisselagent waar we onze euro’s konden omwisselen voor roepies. Magnus, onze reisleider, had een heel programma voor ons samengesteld zodat we een aantal belangrijke punten van Delhi konden zien voordat we morgen verder gaan. Eerst naar de Jama moskee. Deze noemen ze een Hinmosk omdat de lotusbloem die in het ontwerp verwerkt is naar het hindoeïsme verwijst. De mensen daar vonden het heel leuk om met ons op de foto te gaan en wij natuurlijk met hun… Daarna met een fiets riksja een stukje door Oud Delhi gereden. Dit gedeelte is ooit gesticht door de Moguls die hier toen woonden. Nieuw Delhi is door de Britten gesticht die hier overheersten. In het nieuwere gedeelte staan de modernere gebouwen met kantoren van verschillende ministeries. Hierna was het tijd voor de lunch, in een goed restaurant met heerlijke gerechten. Als het eten de komende weken zo lekker blijft heb ik niets te klagen. Daarna stond een bezoek aan een grote Sikh tempel op het programma. Bij deze tempel wordt 3 maal per dag een maaltijd bereid voor 10.000 mensen die hier gratis mogen eten. Een prachtig gebaar van deze Sikhs, die ooit opgericht zijn door 10 spirituele leiders. Na de dood van een van de leiders is deze tempel gebouwd. In de tempel zelf werden de geschriften voorgezongen en zaten mensen te bidden. Hier mochten geen foto’s gemaakt worden. In de keuken waren ze heel trots om te laten zien wat ze allemaal klaarmaakten. Magnus liet ons kiezen of we terug wilden naar het hotel of nog naar Humayung’s Tomb wilden gaan. Een prachtig complex met meerdere tombes van Mugal (koning) Humayung en zijn familie. Soms stonden er groepjes met een familie of schoolkinderen. Als ik vroeg of ik een foto van hun mocht maken, wilden ze dat ik er ook bij kwam staan. Ze vinden het heel leuk om met toeristen op de foto te gaan en maakten dan ook altijd een foto met hun eigen telefoon. Bij terugkomst in het hotel hebben we met een groepje nog iets gedronken, daarna douchen en naar bed, morgen moeten we weer vroeg vertrekken…..

9 oktober

Vanmorgen was ik door het tijdsverschil toch weer vroeg wakker. Op zich niet erg want we moesten toch vroeg op, het vertrek was om 7 uur. Dat was maar goed ook, konden we Delhi nog uitkomen zonder dat het verkeer helemaal vast stond. Het verkeer hier is een echte chaos. De gids die we gisteren hadden vertelde dat je hier heel makkelijk een rijbewijs kunt kopen. Het belangrijkste wat je nodig hebt zijn goede remmen, een goede toeter en veel geluk. De bus chauffeur heeft gelukkig wel een rijbewijs en tot nu toe rijdt hij goed. Onderweg een lunch met een buffet, heel lekker en praktisch omdat er geen 20 verschillende bestellingen opgenomen hoeven worden en we daarna redelijk op tijd verder konden rijden. Na de lunch zijn we direct doorgereden naar Mandawa waar we in een hotel logeren met kamers zo groot als een appartement en een zwembad! Voor we daar in konden gaan spelen hebben we in de plaats zelf een aantal haveli’s bezocht. Dit zijn de oude koopmanshuizen die mooi bewaard zijn gebleven en nu als museum bezocht kunnen worden. De muren en plafonds zijn helemaal bedekt met fresco’s die behoorlijk goed zijn gebleven. Een aantal zijn gerestaureerd, die hebben meer kleur. Buiten deze huizen stonden de “kooplui” van tegenwoordig, die hun waar aan de man of liever gezegd aan de vrouwen wilden slijten. Natuurlijk is er weer veel goedbedoelde rommel door ons allemaal aangeschaft. In een van de straten stond een fresco van een trein afgebeeld. Als je goed naar de afbeeldingen keek zag je in de wagons tekeningen uit de kamasutra. Rond 6 uur waren we terug in het hotel en iedereen ging snel nog even zwemmen in de regen, daarna douchen en met zijn allen eten in het hotel omdat we een eind buiten de stad zitten.

10 oktober

Gisteravond hebben we met zijn allen in het hotel gegeten, een buffet met heerlijke gerechten. Magnus had een fles lokale rum van iemand gekregen die hij meebracht omdat hij zelf geen alcohol drinkt. Wij hebben er met zijn allen een glas van gedronken. Hij was heerlijk zacht van smaak, het leek bijna likeur. Daarna nog even in de hal van het hotel Polarsteps bijgewerkt en naar bed. Na het ontbijt zijn we vertrokken naar de volgende bestemming. Na een kwartier was er een onverwachte stop omdat de chauffeur wist dat er een koeien opvang was. Hier worden koeien verzorgd die aangereden zijn. Dit gebeurt blijkbaar alleen in Rajasthan. Er was een soort zieken gedeelte, een revalidatie afdeling en een gedeelte waar ze gemolken worden. Als de koeien helemaal opgeknapt zijn, gaan ze terug naar hun eigenaar. Weer onderweg ging de telefoon van de reisleider, in het hotel waar we geslapen hadden was een portefeuille gevonden! Nog een onverwachte stop, deze keer in Fatebur, een dorpje iets verderop. Hier mochten we allemaal een half uur rond kijken terwijl er een jongen van het hotel op zijn brommertje de portefeuille kwam brengen. Het was nu festival voor Gunda, een Hindu godin voor de bescherming van de aarde. In een zijstraat was een podium met beeltenis van de godin waar mensen gezegend werden, een rode stip met rijst op het voorhoofd voor voorspoed en een banaan als eten wat de godin aanbood. Leuk om een keer mee te maken. In de hoofdstraat stond nog een haveli (koopmanshuis) en heel veel markt kramen. Alles bij elkaar een paar stops die de moeite waard waren. Toen was het tijd om door te rijden omdat we nog een heel programma voor de boeg hadden. Een lunch onderweg, wat iedere keer een flinke maaltijd is, en naar Bikaner waar we een bezoek brengen aan het Lalgarh paleis en het Junagarh fort. Dit fort is nog helemaal ingericht met meubels uit de tijd van de vorige maharadja’s. De vrouwen mochten niet gezien worden door buitenstaanders en konden door ramen met een rasterwerk ervoor naar buiten kijken. Op een van de muren zagen we afbeeldingen van handen. Dit waren de afdrukken van vrouwen van een maharadja waarvan hun man overleden was. Zij moesten dan ook met hun man verbrand worden…. Wat een afschuwelijk gebruik, vooral omdat deze vrouwen vaak veel jonger waren dan hun man. Na dit bezoek konden we inchecken in het hotel waar we nu slapen. Een bijzonder gebouw met nog een aantal kamers die heel oud zijn en ingericht met het soort meubels als we ook in het fort gezien hebben. Mijn kamer heeft bedden op poten van ongeveer 1 meter hoog, ik moet er gewoon inklimmen. Maar het ziet er bijzonder uit. Vanavond hebben we met een paar in een tuk-tuk onder leiding van een gids een rondrit door het centrum van de stad gemaakt. Wat een drukte en herrie, ongelooflijk hoe het er allemaal aan toe gaat. Na een poosje stilstaan omdat we nergens meer door komen rijden zijn we naar de Jaïn tempel gaan lopen. De volgelingen geloven niet dat er maar 1 God is, maar dat elk levend wezen een individuele en eeuwige ziel is die van zijn eigen acties de oorzaak is. Zij hebben respect voor alle levende wezens. Hierna mochten we nog kijken of we iets moois wilden kopen in de winkel van de vader van de gids, wat we niet wilden, hebben we onderweg een klein hapje eten gekocht en zijn we terug gegaan naar het hotel. Alles bij elkaar een lange vermoeiende dag. Toen ik naar mijn kamer liep zat er een groepje vrouwen muziek te maken in de ruimte onder mijn kamer. Als beloning kreeg ik een zoete lekkernij van hun.

11 oktober

Op een half uur rijden vanaf het hotel in Bikaner kwamen we aan bij Karni mata, de ratten tempel in Deshnoke. De huidige tempel is ongeveer 100 jaar oud. Volgens de legende leefde er lang geleden een vrouw, Kalimata die celibatair leefde. Om de bloedlijn door te geven liet ze haar zuster trouwen. Deze zus kreeg een zoon die verdronk in een meer. Kalimata smeekte Jama, de god van de dood, om hem weer tot leven te wekken. Jama zei, dat is goed maar dan komt jouw familie na de dood terug als ratten. Die keus hebben ze gemaakt en sindsdien bestaat er een ratten tempel waar de ratten gevoerd worden en daar blijven. Als een van de ratten dood gaat komt hij weer terug als mens. De heilige ratten worden in het hindoeïsme omschreven als het rijdier van de populaire god Ganesha. Normaal kun je vrij tussen de ratten door de tempel lopen. Omdat hier ook het festival van de godin gevierd wordt, was het zo druk dat we een afgebakende route moesten volgen en heel veel ratten verstopt zaten.

Na het bezoek aan de heilige ratten hadden we een lange busrit voor de boeg. Onderweg een korte stop voor koffie of een chai. Dit is een drankje van warme melk met kruiden. Iedere verkoper maakt het met zijn eigen kruiden mengsel, dus kan het steeds net iets anders smaken. Omdat ik melk niet zo lekker vind heb ik het nog niet eerder genomen. Nu toch maar een keer geproefd omdat het echt iets van India is en ik vond het verrassend lekker smaken. Rond 13.00 uur een stop voor de lunch in een restaurant langs de weg. Hier stoppen vast vaker bussen met toeristen want hij had ook een souvenir winkel, waar iedereen toch even binnen loopt om rond te kijken. Daarna door de Thar-woestijn naar Jaisalmar gereden, waar we in een hotel vlakbij het fort logeren. Aan het einde van de middag zijn we daar met een groepje naartoe gelopen en alvast wat rondgekeken en een drankje genomen op een terras met een prachtig uitzicht over de omgeving. Bij een lokaal restaurant hebben we heerlijk gegeten. Morgen hebben we een vrije dag en kunnen we zelf op het gemak rondkijken, is ook wel eens fijn.

12 oktober

Vanmorgen konden we een beetje uitslapen. Met de andere solo reizenden ben ik naar het fort gelopen waar we bij een restaurantje op het dakterras hebben ontbeten, een pannenkoek met banaan. 😋 Het fort hier in Jaisalmar is helemaal opgebouwd uit gele zandsteen, heel mooi als de zon er op schijnt. Er is ook heel veel te zien, dus we hadden zelf toch een heel programma opgesteld van de plaatsen die we in ieder geval wilden bezoeken. Als eerste de Jain tempels. Er zijn hier totaal 7 van deze tempels, waar we er 5 van bezocht hebben. Deze zijn allemaal onderling verbonden, je merkt vooral dat je in een andere tempel staat als er een andere brahmaan voor het altaar zit, die je uitnodigt om het beeld te komen groeten, waarna je dan een donatie mag schenken. Daarna hebben we een bezoek gebracht aan het paleis van de maharadja’s die hier gewoond hebben met hun familie. Hier hoorden we nog eens het verhaal van de vrouwen die johar pleegden als hun man overleden was. Als het paleis overgenomen werd door een vijand van de familie deden ook de zusters en de dochters van hem mee. Ze kleedden zich dan mooi aan met hun juwelen en sprongen dan in het vuur. De krijgers van de betreffende maharadja gingen er op uit om nog zoveel mogelijk krijgers van de tegenpartij te doden voor ze zelf gedood werden. Na dit alles hebben we eerst maar ergens een hapje gegeten en iets gedronken. We hadden gelezen dat hier ook nog een paar mooie haveli’s zijn. Omdat we al zoveel gedaan hadden hebben we er 1 bezocht. Toen waren we toe aan wat rust en zijn we naar het zwembad van het hotel gegaan. Daar hoorden we van Indiase mensen dat er in het stadion een groot feest was ter ere van de godin Gunda. We zijn daar dus toch nog snel naartoe gegaan omdat we dit volgens de man niet mochten missen. Bij aankomst was de ceremonie al begonnen. Het papieren beeld van de godin stond al in brand en er werd een groot vuurwerk afgestoken waar iedereen ach en ooh bij riep. Voor ons was het intussen weer tijd om wat te eten en daarna was het echt tijd om de dag af te sluiten en richting kamer te gaan.

13 oktober

Vanmorgen nog even de sfeer proeven (en de bananen pancake) binnen het fort van Jaisalmar. Magnus had ons verteld over een winkeltje “Bellissima”, wat opgericht is door mensen die de weduwen uit de woestijn willen helpen om een goed bestaan op te bouwen. Zij werken voor een soort coöperatie en maken allerlei kleding, tassen, wandkleden e.d. wat verkocht wordt in de winkel. Van het geld wat ze ermee verdienen kunnen ze zelf leven en hun kinderen naar school sturen. Iedereen uit de groep is hier gisteren of vandaag naartoe gegaan om wat spulletjes te kopen. Begin van de middag zijn we vertrokken naar de Thar woestijn waar we in een mooi tentenkamp logeren. Het is een tent, maar het lijkt net op een bungalow met een voortent, een grote slaapkamer met airconditioning en een badkamer. Na een drankje in het restaurant kwamen onze kamelen aanlopen voor een rit door de woestijn waar we naar de zonsondergang zouden kijken. We hebben daar genoten van het uitzicht, alleen op het moment dat de zon bijna onderging kwam er wat bewolking voor en de zon ging wat flauwtjes onder. Het mocht de pret niet drukken want we mochten nog terug naar het kamp op de kamelen. Daar kregen we een lekker buffet voorgeschoteld en na het eten een band met wat danseressen. Eerlijk gezegd waren we allemaal blij dat ze stopten met zingen, het was niet bepaald onze smaak. Toen speelden ze nog wat Duitse liedjes via de speakers en een Nederlands nummer, waarna het afgelopen was. Vanavond op tijd naar bed, want morgen is het weer vroeg dag.

14 oktober

Vanmorgen om 7 uur vertrokken we uit het tentenkamp, op weg naar Jodphur. Bij aankomst hebben we het Mehrangarh fort bezocht. Heel indrukwekkend en met een mooi uitzicht over de stad en de blauwe wijk waar de Brahmanen wonen. Net als Jaisalmar was Jodphur vroeger een handelscentrum en is er in geslaagd om deze functie te behouden. Het is na Jaipur de grootste stad van Rajasthan. We waren rond 5 uur in het hotel en na een douche zijn we met een groepje richting het centrum gelopen. In de drukte waren er een aantal al doorgelopen. We zijn toen met zijn drieën verder gegaan. In de straatjes zit het vol met winkeltjes en ambachtslieden die hun eigen waren zitten te maken, je kijkt je ogen uit. Hier heb ik meer paarden in de stad gezien dan koeien en zelfs een paar rondscharrelende varkens. Het was even zoeken en met behulp van de weg vragen zijn we gekomen waar we wilden, de klokkentoren van Jodphur met zijn ommuurde markt. Van daaruit hebben we een leuk restaurant op een dakterras gevonden met uitzicht op het verlichte fort. Na het eten wilden we graag nog naar de Step well, een soort diepe put met trappen rondom. Deze put is in 1740 gebouwd voor een koningin van Marwar Rani Tanwar in opdracht van de maharadja. De muren zijn versierd met beeltenissen van dansende olifanten. Deze waren in het donker niet te zien, maar we boften dat nu de Jodphur art week was, waardoor de trappen helemaal verlicht waren met waxine lichtjes. Van boven af konden we zien dat er grote vissen in het water zwommen, heel speciaal.

15 oktober

Onderweg maken we een stop bij de Om Banna tempel. Deze is opgericht nadat een man op deze plek een dodelijk ongeluk met zijn motor had gehad. De politie had alle bewijzen verzameld en zijn motor meegenomen naar het politiebureau. De volgende dag lag de motor weer op de plaats van het ongeluk. Ze begrepen er niets van en de politie heeft de motor weer meegenomen en deze keer vastgebonden bij het politiebureau maar…. De volgende dag lag hij weer op de plaats van het ongeluk. Dat moest wel een teken zijn en men heeft besloten om een tempel voor de motor te bouwen. Ik heb me er over verbaasd dat zelfs in deze tempel mensen komen bidden en offeren.

De volgende stop was in Ranakpur om de rijk versierde marmeren Jaïn tempels te bezoeken. Voor we naar de tempel gingen hebben we eerst de lunch daar gegeten. Iedereen kreeg een ijzeren bord waar diverse veganistische gerechten op werden geschept. De enige regel die hier geldt is dat je alles wat op je bord ligt op moet eten, er mag niets verspild worden. Ze eten niets wat van dieren afkomstig is en alleen voedsel wat boven de grond groeit, dus ook geen aardappelen of uien omdat dit voeding voor de aarde is. Als je de wortel weg haalt gaat de plant dood. Zij zijn tegen het gebruik van geweld tegen alle levende wezens. Helaas mochten we geen foto’s maken bij het eten. Na de lunch zijn we de tempels gaan bezoeken. De hoofdtempel is in de 15de eeuw gebouwd en heeft 1444 prachtig bewerkte zuilen die allemaal verschillend zijn. De andere tempels zijn een stuk kleiner. Een van deze tempels is versierd met erotische beeltenissen. Alles bij elkaar een mooi complex. Eenmaal weer onderweg zagen we een heel stel languren (apen) langs de weg. Toen de bus stil stond, kwamen ze om eten bedelen. De chauffeur hield een koekje voor het raam en ze sprongen zo boven op de bus. Op een foto zie je de schaduw van de apen op het dak.

16 oktober

Gisteren zijn we aan het einde van de middag in Uidapur aangekomen. Na het inchecken en even opfrissen ben ik met Lydia en Annemarie wat gaan eten en daarna vroeg naar de kamer omdat we allemaal moe waren, wat spulletjes gewassen en met het thuisfront gebeld. Vanmorgen weer behoorlijk uitgerust aan onze vrije dag begonnen. Eerst op zoek naar een zaakje waar we een lokaal ontbijt konden krijgen. Onderweg passeerden we een schooltje waar we binnen werden gevraagd. Er waren 3 klasjes, een kleuter groepje, een groep met 6-10 jarigen een groep met kinderen van 11-12 jaar. Leuk om even binnen te kijken, alleen konden we weinig vragen omdat het personeel geen Engels sprak. Jammer, want we wilden graag weten hoe het kwam dat er maar zo weinig kinderen op dit schooltje zaten. Daarna eindelijk een zaakje gevonden waar we konden ontbijten. Hierna zijn we over de Tibetaanse markt gelopen. Hele aardige mensen, maar ik vermoed dat ze weinig zullen verkopen want ze hadden alleen winterkleding, truien, dikke jassen e.d. bij een temperatuur van 35° zit je daar niet om te springen. Toen zijn we richting Pichola-meer gelopen waar we met een rondvaartbootje meegevaren zijn langs het City Palace en het Lake Palace. Dit laatste is nu een exclusief hotel, midden in het meer. Fans van James Bond herkennen het misschien uit de film Octopussy. Op het eilandje hebben we wat gedronken en na de terugvaart hebben we het City Palace bezocht. Weer een heel ander paleis met een bijzondere inrichting. Daarna een poosje bij en in het zwembad gelegen. Rond 19.00 uur zijn we op pad gegaan om een leuk eetzaakje te zoeken. We wilden in ieder geval richting het water. Opeens hoorden we klokken luiden en getrommel. We stonden vlak naast de Jagdish tempel, een grote Hindu tempel vlakbij het paleis. We werden toch wel nieuwsgierig wat er aan de hand was, bleek er een dienst bezig te zijn. We hebben ons naar binnen gewurmd om mee te kijken. De tempel was helemaal vol met mensen die helemaal opgingen in de dienst en het gezang. Heel indrukwekkend om dit mee te mogen maken, echt een onverwacht cadeautje. Na dit avontuur zijn we doorgelopen en hebben bij een lokaal restaurant, the little prince, een lekkere schotel met zijn drieën gedeeld. Daarna met een tuk-tuk terug naar het hotel.

17 oktober

Vandaag zijn we naar Bijaynagar gereden, waar we in een mooi landhuis slapen. Dit is al sinds 1610 in het bezit van een koninklijke familie waarvan een van de nazaten nu het landgoed beheert met zijn vrouw die zelf ook uit een koninklijke familie afkomstig is. Ik heb een kamer in het huis zelf gekregen, een beetje gedateerd maar wel leuk. We kregen eerst een paar uur de tijd om te relaxen bij het zwembad. Degenen die wilden konden mee met een tochtje op een ossenkar. Er kwamen 4 karren waar we achterop moesten klimmen. De tocht ging over de hobbelige oprijlaan richting het dorpje. Onze kar liep vast in het zand. De menner probeerde de kar los te krijgen en in de tussentijd loste de os een flinke lading poep precies op de kar…😵‍💫 Toen we verder reden, veegde hij de poep met zijn hand van de kar af. Op dat moment besloten we dat we de man bij het afscheid geen hand zouden geven. 😜 In het dorpje leek het wel of wij een carnavalsoptocht waren. Iedereen kwam naar buiten om te kijken, vooral de kinderen vonden het geweldig om een hand of high five te geven. Wat mij verbaasde en schokte was dat sommige mannen eerst vriendelijk keken en daarna heel boos op de kinderen werden omdat ze achter de karren aanliepen. Ze kregen soms een flinke mep en er was een man die zelfs een tak afbrak en daarmee achter een van de kinderen aan ging. Ze hadden alleen maar plezier! Hierna kregen we een kook demonstratie. De kok van het hotel liet zien welke kruiden bij gebruikte voor het maken van een dahl en een paneer. Dit zijn sauzen die bijna bij iedere maaltijd op tafel staan. Daarna even rust voor het tijd was voor het diner, zoals iedere avond heel lekker

18 oktober

Voor het vertrek uit het paleis is er eerst een groepsfoto gemaakt op het bordes met de prinses in het midden. De prins was minder mooi en bleef aan de zijkant staan. 😉 We gaan vandaag naar Pushkar, de enige stad in India waar een tempel staat waar Brama vereerd wordt. De reden hiervoor is, dat Brama in Pushkar wilde vechten tegen een vijand die alle kinderen vermoordde, maar dat alleen kon samen met zijn vrouw. Saraswati was op dat moment niet bij hem en uit nood trouwde hij in Pushkar met een herderin. Toen Saraswati daar achter kwam werd zij zo boos dat zij verbood dat Brama buiten Pushkar aanbeden werd. Daarom is hier de enige tempel van Brama. Shiva en Pavati hebben samen een zoon, Ganesha, de god met het lijf van een mens en het hoofd van een olifant. Shiva wilde steeds kijken als Pavati zich ging wassen, dit wilde zij niet en ze zette altijd een bewaker op de uitkijk. Shiva hakte bij verschillende bewakers het hoofd af, toen zette Pavati hun zoon Ganesha op de uitkijk. Shiva hakte ook zijn hoofd af tot grote woede van Pavati. Shiva ging in paniek het bos in en tegen het eerste dier wat hij tegenkwam vertelde hij zijn verhaal. De olifant offerde zijn kind en gaf het hoofd aan Shiva om op het lijf van zijn kind te zetten. Mensen komen naar Pushkar om zich in het water van het meer te wassen, zo worden ze van hun zonden verlost. Er zijn in het hindoeïsme 3 hoofd goden met hun vrouwen die vereerd worden en daarnaast nog honderden extra goden. De belangrijkste zijn: Brama- de Schepper en Saraswati, Shiva- de vernietiger (van slechte eigenschappen) en Pavati, godin van de macht. Hun zoon Ganeshi is de god van de wijsheid en verwijderaar van obstakels. Als je problemen hebt kan Ganeshi je helpen deze op te lossen. Vishna- in stand houder en Lakshmi, godin van het geld. Na aankomst in het hotel ben ik met Stef, Annemarie en Lydia in een tuk-tuk naar het centrum van Pushkar gegaan. De tempel van Brama was maar klein, maar toch weer anders dan de rest. Het is iedere keer een verrassing hoe een tempel er uit ziet. Daarna zijn we de straatjes om de tempel ingelopen, eerst naar het meer en van daaruit rond gelopen, wat gegeten, wat gedronken en heel veel gekeken. Je kijkt je ogen uit naar de mensen en alle winkeltjes. Ze proberen je van alles aan te smeren wat je nooit meer zult gebruiken. We zaten net iets te drinken bij het meer toen we heel veel geluid hoorden. Er kwam een muziek wagen met muzikanten er achter aan. Daarachter liep een grote groep vrouwen die wat gingen offeren bij het meer voor de godin Lakshmi in de hoop op meer voorspoed. Toen we verder liepen over een voetgangersbrug zat deze vol met apen, groot en klein. Ze waren niet zo schuw voor mensen maar zodra er een hond in de buurt kwam gingen ze er vandoor en vader aap stelde zich beschermend op voor vrouw en kinderen. Met de tuk-tuk weer terug naar het hotel na een leuke middag. Nog snel even afkoelen in het zwembad en douchen voor we aan tafel gaan. In het restaurant van het hotel zijn ze duidelijk niet gewend aan groepen. De meesten hadden hun bestelling al doorgegeven bij terugkomst. Omdat wij vrij laat waren ging dat niet meer. Ik had een bier bij het eten besteld, de ober kwam vertellen dat het een half uur kon duren omdat ze dat ergens anders moesten halen, een paar minuten later duurde het nog 20 minuten, al snel nog 10 minuten, de tijd vliegt hier. Maar….op het moment dat het biertje er eindelijk zou zijn, kwam hij vertellen dat de winkel gesloten was en dat er geen bier was. Het leek comedy capers wel. 😂 Nu nog snel Polarsteps bijwerken en een paar foto’s uitzoeken.

19 oktober

Onderweg naar Jaipur komen we in een file terecht. Dan gebeuren er dingen om je heen die in Nederland ondenkbaar zijn. Zodra er een minuscuul gaatje is veranderen de voertuigen met veel getoeter van rijbaan of gaan via een leeg stuk land een stuk naar voren. We stonden een tijdje stil en de chauffeur deed zijn sjaal over zijn hoofd en ging een dutje doen. Het verkeer hier is overal een chaos en vooraan in de bus zitten is niet altijd leuk. Op twee baans wegen wordt overal ingehaald en komen de tegenliggers je tegemoet tot ze vlak voor de bus net opzij kunnen schieten. Toch zie je geen agressie in het verkeer. Op een wonderbaarlijke manier gaat het steeds goed. Door de file is het programma iets uitgelopen. Na de lunch hebben we het Amber fort in Jaipur bezocht onder leiding van een gids die ons vertelde hoe de maharadja en zijn 12!!!! Vrouwen hier leefden. De vrouwen mochten alleen vanuit de ramen met rasterwerk ervoor naar buiten kijken, zelfs bij feesten mochten ze er alleen op die manier bij zijn. Er was een winter en zomer gedeelte in het paleis. In de zomer werd het gekoeld met water wat door een soort leidingen in de muren naar beneden stroomde. De vrouwen hadden elk een eigen appartement waar de maharadja via een geheime gang naartoe kon gaan. Zo wisten de andere vrouwen niet aan wie hij de voorkeur gaf om te bezoeken. Daarna zijn we naar het hotel gereden, waar we met bijna de hele groep wat gegeten en gedronken hebben voor we moe naar onze kamers gingen.

20 oktober

Vandaag met Lydia, Annemarie en Stef met de metro naar het centrum van Jaipur gegaan. Daar hebben we eerst het Hawa Mahal (Paleis der Winden) aan de buitenkant bewonderd voor we op zoek zijn gegaan naar een tentje waar we konden ontbijten. Dat was hier best moeilijk maar we hebben uiteindelijk iets gevonden waar we een redelijk ontbijt hebben genuttigd. Op straat zie je van alles gebeuren. Mensen die bloemenkransen maken, de kapper, schoenmakers enz. Daarna naar het City Palace, waar we heel wat van verwacht hadden maar wat ons eerlijk gezegd een beetje tegen viel, zeker voor de prijs die we voor het kaartje moesten betalen. Na een drankje zijn we op weg gegaan naar de astrologische tuin. Op aanraden van anderen hebben we hier een gids genomen voor de uitleg. Hier waren allerlei bouw werken die met de astrologie te maken hadden en zonnewijzers die de lokale tijd aangaven. Heel indrukwekkend om te zien hoe ze dit 300 jaar geleden allemaal gemaakt hebben. Daarna hebben we een tuk-tuk genomen die ons eerst langs een lokale markt en een textiel bewerker bracht, leuk om te zien maar niet om te kopen. We hadden al uitgezocht waar de bioscoop zat en hoe laat de film begon. Zo’n echt Bollywood film leuk ons wel wat, van dat romantische gezwijmel waar we geen woord van verstaan. De bioscoop was prachtig om te zien en de stoelen zaten geweldig, van die heerlijke relax fauteuils. Alleen de film was een heel andere dan we verwacht hadden. Het was een soort actie film met een vrouwelijke held die nergens bang voor was. Na ongeveer 45 minuten zijn we weg gegaan en nog even gaan zwemmen bij het hotel. Vanavond ben ik samen met Lydia gaan eten. Toevallig kwamen we Magnus ook tegen en hebben we met zijn drieën gegeten.

21 oktober

Een van de mannen uit de groep hoorde ik een paar dagen geleden zeggen “ Het ongewone wordt gewoon”. Je went aan veel dingen maar ik vind het nog steeds niet gewoon. Al het vuil wat op straat blijft liggen in de stad en langs de kant van de weg. De huizen waar veel mensen in wonen zijn vaak niet afgebouwde of half vergane woningen. Het lijkt er op dat het vooral belangrijk is om een paar muren en een dak boven hun hoofd te hebben zodat ze kunnen slapen. Buiten de steden liggen er vaak golfplaten op als dak, die met stenen op hun plaats gehouden worden. In Jaipur heb ik voor het eerst zelf gezien dat mensen op straat liggen te slapen, heel schrijnend om te zien, zeker als er ook nog kleine kinderen bij liggen. Wat hebben wij het in Nederland dan toch goed. Het verkeer blijft me ook nog steeds verbazen, alles kan hier. Vanmorgen had onze chauffeur een afslag gemist. Geen probleem, gewoon keren op de snelweg, een stukje spookrijden en bij de goede afslag nog een keer keren en doorrijden daar kijken ze hier niet van op. Vroeg in de middag zijn we in Ranthambore aangekomen waar, behalve het zwembad, niet veel te beleven is. Een middag rust is ook wel eens lekker. (De foto’s bij dit stukje heb ik onderweg vanuit de bus gemaakt)

22 oktober

Vanmorgen moesten we heel vroeg opstaan, om 6 uur vertrek voor de tijger safari. De verwachtingen waren hoog gespannen want dit was toch wel een hoogtepunt van de reis. We pasten met zijn allen in 1 truck, dat was gezellig. Voor het park zagen we dat er nog meer trucks en jeeps klaar stonden, we waren echt niet de enigen. De eerste stop was voor een pauw, de tweede ook. Daarna zagen we een paar herten, zwijnen en apen. Op een gegeven moment stonden alle jeeps en trucks stil, er was een tijger gezien! Na ruim een kwartier wachten en turen zijn alle wagens weer vertrokken zonder dat de tijger tevoorschijn was gekomen 😢De rest van de safari hebben we allerlei dieren gezien maar helaas geen tijger. In de middag zijn er een paar nog een keer met de safari meegegaan, zij hebben gelukkig de tijger wel gezien. De rest van de groep heeft het fort hier bezocht, wat erg mooi was. Heel anders dan de andere forten. Op de weg er naartoe kwamen we gedeeltelijk door het park, waar we ook nog dieren gezien hebben, op de terugweg zelfs een luipaard. Bij het fort zelf wemelde het van de apen, heel leuk om te zien hoe ze met elkaar aan het spelen waren en hoe de kleintjes door hun ouders verzorgd werden. Na het eten was er een folklore avond met muziek en dans waarbij we allemaal een keer aan de beurt waren om mee te dansen. Alles bij elkaar een gezellige dag.

23 oktober

Onderweg hebben we een stop gemaakt bij de grootste step well ter wereld, de Chand Baori waterput. Deze plek wordt ook wel de Abhaneri step well genoemd vanwege de bijzondere trappen, die op een kunstwerk van Escher lijken. In de 7de of 8ste eeuw is men begonnen met het bouwen van deze waterput, waarschijnlijk is hij rond de 18de eeuw afgebouwd. Er wordt constant gewerkt aan de restauratie van dit wereldberoemde bouwwerk. Ernaast stond een tempel die vast al even oud was.

We zijn intussen de grens van Rajasthan naar Uttarpradesh, de grootste deelstaat van India, gepasseerd. In het restaurant waar we de lunch gebruikt hebben zaten weer heel andere gerechten bij het buffet en weer hebben we zitten smullen. De meeste gerechten zijn vegetarisch met heel veel smaak. Vanmiddag hebben we nog een stop gemaakt bij Fatehpur Sikri, de verlaten 16de eeuwse hoofdstad van het Mogol-rijk. Het werd gebouwd door Akbar de Grote. Hij koos deze plek omdat hij heel graag kinderen wilde hebben en een lokale heilige man, Shaik Salim Christi, vertelde hem dat hij spoedig kinderen zou krijgen. Hij kreeg inderdaad 3 zoons en bouwde zijn hoofdstad op de plaats waar deze man woonde. Hij liet een van de grootste moskeeën van India bouwen voor 10.000 gelovigen. Na een paar jaar bleek dit niet zo’n goede plek voor een stad te zijn omdat er bijna geen water was. De mensen trokken er dus weer weg. Het paleis, de moskee en het mausoleum zijn heel goed bewaard gebleven en staat op de lijst van Unesco van werelderfgoed. Na dit bezoek zijn we doorgereden naar Agra, waar we in de avond zijn aangekomen.

24 oktober

Vanmorgen ging de wekker al om 4.50, we moesten om 5.30 vertrekken om voor zonsopgang bij de Taj Mahal te zijn, het beroemdste monument van India. Dit mausoleum heeft Moguls vorst Sjah Jahan voor zijn derde vrouw laten bouwen die in het kraambed was overleden. Het liep voor hem minder goed af. Hij werd afgezet door zijn zoon en opgesloten in het Rode Fort met uitzicht op de Taj Mahal, dat dan nog wel. Wij dachten voor de drukte daar te zijn, maar er waren nog duizenden mensen vroeg opgestaan. Eenmaal binnen verspreidde het zich een beetje, maar druk was het op ieder fotogeniek punt. Een man heeft foto’s van ons gemaakt in een boog met behulp van een waterplas zodat de weerspiegeling mooi te zien was. Heel veel mensen willen steeds op de foto, zelfs een groep boeddhistische monniken wilden met ons op de foto. Zo grappig, wie kijkt nu naar wie. Het was bijzonder om bij dit wereld wonder rond te lopen.

Vanmiddag hebben we met een tuk-tuk een tour door de stad gemaakt. De man heeft ons wat bezienswaardigheden laten zien. De baby Taj Mahal, het Rode Fort (dit hebben we alleen onderweg van buiten gezien) een soort markt en een fabrikant van marmeren producten. Bij de baby Taj Mahal wemelde het van de apen. Wij waren een trap opgelopen waar er een stel in een koepeltje zaten toen we geroepen werden dat we naar beneden moesten komen. De bewaker vertelde dat sommige apen wel eens aanvallen en dat hij ontslagen zou worden als er een toerist gewond zou raken. Nu zitten we in de hal van het hotel te wachten tot we vertrekken naar het station om de nacht trein naar Varanasi te nemen. Ik plaats er een paar foto’s van mijn telefoon en wat straat beelden bij.

25 oktober

De nachttrein naar Varanasi was een hele happening. Bij vertrek hadden we 2 minuten tijd om met alle bagage in de trein te komen. Gelukkig hadden we dragers die dit wel gewend zijn en waren we allemaal op tijd binnen. We moesten zelf ons bed opmaken en daar gelijk in gaan liggen want er was geen plek om te gaan zitten, zeker niet als je een bovenbed had zoals ik. Met af en toe een dutje ben ik de nacht redelijk doorgekomen. Om 6 uur kwamen we aan en begon het circus van snel uitladen. Iedereen hielp elkaar en we stonden op het perron voor de trein weer verder ging. Nu zijn we in Varanasi, een heilige stad, volgens de Indiërs de stad van Shiva. Shiva is de vernietiger, in dit geval van alle kwaad en de zonden. De mensen geloven hier in reïncarnatie. Je kunt wel 1000 keer terug komen op aarde maar als je in Varanasi sterft ga je gelijk naar de hemel. Er komen dus veel ouderen naar deze plaats om te sterven. Er is zelfs een soort hospice waar ouderen verzorgd worden tot hun dood. Omdat we al zo vroeg aankwamen konden we nog niet naar onze kamers. Daarom hebben we eerst een boottocht over de Ganges gemaakt, waar we vanaf het water verschillende gath’s hebben gezien. Mensen komen hier om zich te wassen in het water van de Ganges om zo van hun zonden verlost te zijn. Er zijn 2 Burning Gath’s. Hier worden de overledenen verbrand. Na de boottocht hebben we eerst ontbeten en daarna een wandeling gemaakt door allerlei oude straatjes en bij de grootste en belangrijkste Burning Gath gekeken. We hebben gezien hoe een dode op een brancard door de straten naar de Gath wordt gebracht. Daar wordt hij of zij eerst in het water van de Ganges ondergedompeld om alle zonden weg te spoelen voor het lichaam op de brandstapel wordt gelegd. Dan loopt er eerst een priester omheen om het lichaam te zegenen voor de stapel in brand wordt gestoken. Als alles verbrand is, wordt de as verzameld en uitgestrooid in de Ganges. Priesters, kinderen onder 10 jaar en dieren worden verzwaard met een steen zo in de Ganges gegooid omdat men gelooft dat deze nog rein zijn. Een dode wordt alleen door de mannelijke familieleden weg gebracht omdat zij vinden dat vrouwen overal sterker in zijn dan mannen, behalve in het beheersen van de emoties en er mag niet gehuild worden bij de crematie. Na dit alles zijn we naar het hotel gelopen en konden we inchecken waar we allemaal heel blij om waren, een heerlijke douche na de treinreis en een paar uur rusten. (Op het filmpje van de straat krijg je een idee wat een herrie er constant is met het toeteren en bellen 😱)

Na een heerlijke rust middag, zijn we om 16.45 vertrokken uit het hotel voor een volgende boottocht. We zijn eerst nog een keer langs de Burning Gath gevaren waar nog steeds mensen verbrand werden. Met een bevolkingsaantal van 3-4 miljoen mensen in de stad is dat niet zo vreemd. Op veel plekken staan stokken met hangende manden. In de avond branden er kaarsen in om de voorouders te eren. Daarna zijn we met de boot naar een Gath gevaren waar iedere avond een Hindu dienst wordt gehouden. De trappen zitten dan altijd vol met mensen en op het water ligt het vol met boten. Wij boften dat we er vroeg waren en vooraan lagen zo konden we alles goed zien. Veel mensen laten een schaaltje met bloemen en een kaars in het water om een voorouder te herdenken. Wij kregen aan boord ook een schaal met bloemen en 7 kaarsjes die we in het water mochten doen en een wens doen voor onze geliefden. Gelukkig waren het voldoende kaarsjes om de mensen te herdenken die me de laatste jaren ontvallen zijn…. De dienst werd door 5 priesters geleid die de 5 elementen, die voor het hindoeïsme belangrijk zijn, eren. Water, aarde, vuur, lucht en ether (of de geest). Het zag er uit als een gelikte show waar de mensen vol overgave aan deelnemen. Ik vind het steeds heel mooi om te zien hoe iedereen zo met het geloof bezig is en het hindoeïsme heeft een mooi gedachtengoed. Na deze dienst heb ik met Lydia en Annemarie bij een lokaal restaurantje gegeten en zijn we met een riksja terug naar het hotel gegaan.

26 oktober

Vandaag hebben we een vrije dag, dus wat later ontbijten en daarna met Stef, Lydia en Annemarie gaan lopen. Het eerste doel was een boekenwinkel omdat Lydia kinderboeken spaart uit het land waar ze op vakantie is. Het was flink zoeken maar uiteindelijk hebben we een mooie zaak gevonden die boven verwachting allerlei boeken verkocht. Daarna zijn we naar de Gath’s gelopen om nog eens te kijken bij de badende mensen en bij de Burning Gath. Er worden daar 300-400 mensen per dag verbrand, het gaat continue door. We zagen nog nieuwe doden gebracht worden en later in een drukke straat nog een baar die naar de Burning Gath onderweg was met een groep mannen er achteraan. Je moet hier oppassen voor alle mensen die je willen helpen, ze zeggen steeds “no money”, maar uiteindelijk willen ze altijd geld hebben. Er was er een die zijn hand uitstak en ik gaf hem een hand, hij pakte me gelijk vast en ik kreeg een hand en arm massage. Van een ander was ik ineens zijn mama die hij een tempel wilde laten zien. Het is altijd het proberen waard, maar hier in Varanasi is dat heel erg. Tussendoor hebben we bij de rivier wat gedronken en op de terugweg bij een lokaal restaurantje een dosa gegeten die we 2 aan 2 gedeeld hebben, anders hebben we vanavond geen trek meer. Omdat we moe waren hebben we het laatste stuk een riksja genomen, die zo vast stond in het verkeer dat lopen waarschijnlijk sneller was geweest, maar we zaten lekker.

27 oktober

Gisteravond hebben we met het grootste deel van de groep in het hotel gegeten. Daar konden we stiekem wat alcoholische drankjes bestellen. Omdat Varanasi een heilige stad is, mag er geen alcohol gedronken worden. Ik had wel zin in een glas wijn maar de ober zei dat een glas niet kon, alleen een hele fles. Dan maar een bier besteld. Wat bleek? Hij ging ergens precies het aantal blikken bier kopen die besteld waren. Toen hij terug was, kwam Stef net binnen die vroeg ook om een bier. Dat had hij niet meer, maar wel een oplossing voor het probleem. Als ik mijn bier aan Stef zou geven, kon ik 2 glazen wijn bestellen. Ook goed, 1 glas als aperitief en 1 bij het eten. Komt hij met 2 glazen van het formaat van een Hoegaarden glas en bijna tot de rand gevuld aanzetten. Gelukkig kon hij er 1 nog een poosje koud zetten want zo snel drink ik niet. Vandaag was een reisdag naar Nepal, maar onderweg is er genoeg te zien en dan vooral op de weg met allerlei vreemde situaties. Fietsers, brommers, tractors, tuk-tuks die hier allemaal op de snelweg rijden en soms gewoon tegen het verkeer in. Koeien doen ook maar een dotje, die gaan rustig midden op de weg liggen 🤷🏼 Om 16.30 waren we bij de grens van India. Hier moesten we eerst uitklaren en een stempel in ons paspoort halen. Daarna met onze bagage 700m verderop nog een keer langs een Indiase grenspost, die controleerde of we een exit stempel hadden en daarna naar de immigratie dienst van Nepal waar we ons visum moesten laten zien waarop we een stempel en sticker in ons paspoort kregen. Nog een half uur in de bus en we zijn in Lumbuni waar we vannacht slapen. Voor we naar bed gaan eerst met zijn allen lekker gegeten. Morgen ochtend kunnen we hier rondkijken en morgenmiddag gaan we verder naar Chitwan.

28 oktober

Lumbini is de geboorteplaats van Buddha, die toen nog Siddhartha heette. Vanmorgen was er nog tijd om het Buddha park te bezoeken, een openluchtmuseum met buddhistische tempels uit allerlei landen. De belangrijkste tempel was een gebouw die om de ruïne van de tempel gebouwd was waar de steen lag waarop Buddha geboren was. Hier mochten binnen geen foto’s gemaakt worden. Er waren o.a. tempels uit Thailand, Tibet, Myanmar, Cambodja, China, India en Nepal. Siddhartha wordt geboren als prins en groeit op in weelde. Als hij een keer buiten het paleis komt en het lijden van mensen ziet wil hij daar iets aan doen en gaat in de leer bij wijze mannen. Na verdere omzwervingen en een soort uithongeren ziet hij verlichting en wordt Buddha, die met zijn volgelingen de levensleer verspreidt. Er lopen monniken uit diverse landen rond die ook weer met ons op de foto willen.

29 oktober

Na het bezoek aan het Buddha park zijn we richting Chitwan vertrokken. De afstand 160 km, reistijd 7 uur!!!! Met alleen een stop voor de lunch en een plas stop, hebben we over de zandwegen met diepe kuilen gehobbeld met af en toe een stukje weg wat al geasfalteerd was. Het schijnt al een stuk beter te zijn dan vorig jaar…. Bij aankomst eerst inchecken en daarna gegeten bij het hotel. Iedereen was moe, dus redelijk vroeg naar bed. Vanmorgen na het ontbijt op zoek gegaan naar een ATM die ook de passen van de Rabobank accepteert, gelukkig hebben we die snel gevonden. Het geeft een fijner gevoel als je gewoon kunt gaan eten en zelf te kunnen betalen ipv lenen bij anderen. Bij de rivier hebben we ijskoffie gedronken en op het gemak terug gelopen naar het hotel. Even opfrissen in het zwembad, daarna verzamelen voor de 20.000 meren tocht. Dat klinkt heel speciaal, maar het is maar 1 meer wat ze zo noemen 🤷🏼 Onderweg hebben we vooral veel vogels gespot, wat herten en op het laatst een paar Indische neushoorns. Het verschil met de Afrikaanse neushoorn is, dat deze maar 1 hoorn hebben. Vanavond met een groepje bij een lokaal restaurantje gegeten, wat alweer erg lekker was 😋

30 oktober

Vandaag was het toch weer vroeg opstaan omdat we met een groot aantal van de groep een dag safari geboekt hebben. We werden om 7 uur opgehaald met een busje die ons naar de rivier bracht, waar we met een grote kano naar de overkant werden gebracht. Daar werden we verdeeld over 2 jeeps waarmee we het Chitwan Nationaal Park gingen verkennen. Onderweg hebben we heel veel verschillende vogels gezien, herten, apen en een paar keer neushoorns die in het water lagen. Ik heb wat wazige foto’s kunnen maken en hoop dat de mensen met tele lenzen nog wat betere foto’s met ons delen. Het gebied waar we doorheen reden was prachtig. Alles bij elkaar was het een mooie dag. Vanavond ben ik met Kurt, Mieke en Stef gaan eten, was heel gezellig.

31 oktober

Vandaag rijden we naar Pokhara. Na India is Nepal een stuk schoner, het ziet er daardoor verzorgder uit. Ze zijn overal aan de weg aan het werken. Soms zijn er stukken geasfalteerd en kunnen we door rijden maar grote delen zijn zandwegen met diepe kuilen en rijden we stapvoets. De omgeving waar we doorheen rijden is prachtig en ineens zien we een stuk waar het gevolg van de aardverschuiving te zien is, een gedeelte van de bergwand is weggespoeld en de brokstukken liggen langs de kant van de weg. Pokhara is een toeristisch plaatsje omdat veel trackings hier beginnen. Er zijn daarom veel winkels waar je wandel spullen kunt kopen, broeken, jassen, schoenen, stokken e.d. Diwali (het lichtfeest) wordt deze week gevierd. Overal zijn de huizen verlicht met allerlei knipperende lampjes en mooie schilderingen op de stoep voor de winkels en voor het hotel. Vanavond was er op staat muziek en dans. Leuk om even te zien en te horen. Niet te lang, want dit is muziek waar je niet echt aan gewend bent als je in Nederland woont. Vanavond vroeg naar bed, want het is vroeg dag omdat we naar de zonsopgang gaan kijken met zicht op de bergen. Het is een tombola of het weer er goed genoeg voor is, want uitgerekend vanavond is het bewolkt en regent het. Ik heb wat foto’s van de omgeving vanuit de bus gemaakt en een filmpje van de hobbelige weg, vandaar dat ze wat wazig zijn….

1 november

De wekker ging midden in de nacht, om 4.15 af omdat we om 4.45 klaar moesten staan voor een rit naar een uitzicht punt hoog in de bergen om daar naar de zonsopgang te gaan kijken. Vanaf dat punt kun je de besneeuwde bergtoppen van de Himalaya zien als de zon net op komt. Dat wilden we bijna allemaal natuurlijk! Dus werden we verdeeld over 2 kleine busjes om de steile en bochtige weg omhoog te maken. Eenmaal boven bij het uitzichtpunt was het bewolkt en dat bleef het…. Helemaal geen zicht op de mooie bergtoppen. 😢Jammer, maar niets aan te doen. Daarna was er de keus om vanaf boven een wandeling te maken of paragliden. Jullie begrijpen natuurlijk dat ik voor het paragliden heb gekozen, samen met nog een vrouw en een jong stelletje. Het enige probleem was dat het nog steeds bewolkt was. Gelukkig klaarde het een beetje op tegen de tijd dat wij bij het hotel werden opgehaald. Boven bij het startpunt was het nog steeds bewolkt maar na een uur was er behoorlijk goed zicht en ging de ene na de andere paraglider de lucht in. Wij werden in een harnas gehesen en tegen de tijd dat het mijn beurt was, zei mijn piloot Dependra “als ik zeg lopen, loop je en als ik zeg rennen, ren je’. Dat was duidelijk en ik heb braaf gedaan wat hij zei, met als gevolg dat we goed de lucht in gingen. Wat een heerlijk gevoel om zo door de lucht te zweven als een vogel. Ik zat comfortabel in mijn tuigje en kon op het gemak rond kijken. Af en toe vloog er een arend voorbij, heel speciaal. Toen we bijna bij de landingsplaats waren wees hij naar Yama, de jongen uit onze groep, kijk hij doet acrobatiek, wil jij dat ook? Ja natuurlijk wil ik dat wel, dat had hij niet verwacht van zo’n oudje en hij zei “Echt?” En nog een keer, wil je het echt en ben je er klaar voor? Ja hoor, en daar gingen we als een soort python door de lucht, joepie!!!! Aan het einde maakte hij een soort vrije val, dat was iets minder. Daarna vroeg hij het nog een keer en weer zei ik ja, dus nog een keer rare capriolen in de lucht met een vrije val tot slot. Deze keer voelde ik mijn maag toch een beetje opspelen na die val 🤭 maar het was tijd om te landen, dus het ging gelukkig goed. Alles bij elkaar een geweldige ervaring 😍 Nadat we bij het hotel afgezet waren, even snel opgefrist en wat gaan eten. Nog even vlakbij het hotel wat rondgekeken en een uurtje gerust. Aan het einde van de middag met Annemarie en Lydia gewinkeld en gegeten bij een heel goed Chinees restaurant, was erg lekker😋 Nu op tijd naar bed, want morgen vertrekken we weer vroeg.

2 november

Vandaag was een lange dag met de bus, van Pokhara naar Kathmandu. Dit komt vooral door de slechte wegen die voor vertraging zorgen. Ik ben benieuwd wanneer de wegen hier klaar zijn en of ze ooit af komen. Soms zie je hoe ze bezig zijn, 1 man is aan het werk en er staan 10 man bij te kijken. Het ontbreekt vooral aan efficiënt werken, niet alleen aan de weg maar overal. Wij moeten vooral leren om geduld te hebben. De lunchstop was toevallig heel goed georganiseerd, 2 buffetten, 1 local spicy en 1 toeristen spicy. Na het opscheppen gelijk afrekenen. Zo snel is het niet eerder gegaan. En we zaten ook nog op een plek met mooi uitzicht, helemaal goed! Onderweg zijn we gestopt bij één van de vele hangbruggen over de rivier. Was ook leuk om hier een keer over te lopen. Je voelt de beweging van andere mensen die ook over de brug lopen. De wegen zijn hier vreselijk slecht en door het zand en stof wat op waait is het groen naast de wegen helemaal bruin. Dit kan nooit gezond zijn voor de mensen die hier wonen. Na de stop door naar Kathmandu, waar we eerder dan verwacht aankwamen omdat het minder druk was op de weg. Nu hebben we “maar” 8 uur (inclusief stops) over 200 km gedaan 🤣 We zitten in een gedateerd hotel in een toeristische buurt, dat wil zeggen met heel veel winkeltjes. Het is hier nu heel druk vanwege Diwali wat groot gevierd wordt met optredens op straat van dansgroepjes en zingende kinderen. Helaas zingen ze constant hetzelfde deuntje, maar ze hebben plezier! Ik heb als enige een kamer op de bovenste verdieping van het hotel. Buiten is een groot dakterras, een soort penthouse 😂 De kamer stelt niets voor, maar alles wat nodig is zit er in behalve goed internet. Ik ga proberen om dit stukje te plaatsen, hopelijk gaat de wifi toch nog werken. 🤞🏼

3 november

Vanmorgen zijn we met de hele groep naar Bhaktapur gegaan. Dit is één van de 3 koningssteden van Nepal. Vroeger was het de belangrijkste, maar Kathmandu heeft deze rol overgenomen en is nu de belangrijkste stad van Nepal. Deze koningssteden hebben alle drie een eigen kumari (levende godin). Dit zijn jonge meisjes die helemaal ongeschonden moeten zijn, ze mogen dus ook niet vallen want dat brengt ongeluk over de stad. De godinnen mogen blijven tot ze gaan menstrueren, daarna moet er een andere gekozen worden. Deze meisjes hebben altijd een vreemd leven geleid omdat ze heel voorzichtig moesten zijn. In Kathmandu leeft deze godin nog steeds zo. Ze verschijnt een paar keer per dag voor het raam om te zwaaien, verder moet ze in huis blijven. In Bhaktapur en in Patan mogen ze een redelijk normaal leven leiden en gaan ook naar een gewone school. Bhaktapur is net een groot openluchtmuseum, op de diverse pleinen zijn tempels die er al een paar honderd jaar staan. De stad is een paar keer door aardbevingen getroffen maar is steeds weer opgebouwd en staat op de Unesco lijst van wereld erfgoed, wat ik goed kan begrijpen, het was prachtig om te zien. Vanmiddag ben ik na de late lunch samen met Annemarie naar de Monkey tempel gegaan. Deze heet zo omdat er honderden apen leven. We zijn met een taxi heen gegaan. Daar was ik blij om want bij de tempel moesten we een trap van ongeveer 400 treden op voor we boven bij de tempel waren. 😅 Beneden zaten er al veel, maar boven wemelde het echt van de apen. Overal waar je keek zaten ze op de tempels en bijgebouwen. Ik vermoed dat ze daar goed gevoed worden waardoor ze blijven. Er zat een man de apen te voeren die bloemen uit zijn hand aten. Hij gaf er wat aan ons en ze aten ook uit onze hand. Tegen de tijd dat de zon onderging stond de punt van de stupa in een gouden gloed, prachtig om te zien 😍 Het was al donker voor we terug gingen en het was een beetje zoeken naar de weg. Maar met wat vragen zijn we goed bij het hotel aangekomen. We waren net op tijd om bij een groep die ging eten aan te sluiten. In het restaurant waar we zaten was het zo druk dat we er een paar uur gezeten hebben. Maakt niet uit, het was gezellig en we hebben lekker gegeten.

4 november

Vanmorgen met een paar mensen met een taxi naar Bodnath gegaan. Hier staat de grootste en belangrijkste Stupa van Nepal. Het lichaam van Buddha is na zijn overlijden in verschillende stukken verdeeld. Zijn resten worden in de belangrijkste Stupa’s bewaard. Ze zeggen dat hier het grootste gedeelte van zijn lichaam wordt bewaard. Het is een mooi complex waar nog een paar tempels langs de rand zijn en natuurlijk diverse winkels en restaurantjes. Het was jammer dat het flink ging regenen. (Mijn poncho is voor het eerst in 4 weken uit mijn rugzak tevoorschijn gekomen.) Boven op de Stupa was het glad om te lopen, best gevaarlijk. We hebben ook gekeken bij de kunstenaars die de schilderingen maken van onder andere de cirkel van het leven en de uitbeelding van de Stupa. Soms wordt er met penselen van 1 haar geschilderd, heel verfijnd. Na dit bezoek zijn we met een taxi naar Pashipaturath gegaan. Hier is het Hindoe heiligdom van Kathmandu. De tempel was alleen toegankelijk voor Hindoes, het terrein er omheen mochten we wel bekijken. Bij de rivier waren een paar crematie plaatsen, waar de overledenen verbrand worden. De zoons van de overleden vader of moeder worden tijdens de verbranding kaalgeschoren als teken van rouw. Daarna met een taxi terug naar het hotel en nog snel langs wat winkels om de laatste roepies uit te geven. Om 7 uur hadden we met de hele groep afgesproken voor het laatste gezamenlijke avondmaal en gelijk om met zijn allen afscheid van Magnus te nemen. Hij vertrekt morgen naar Zuid India om een volgende groep te begeleiden en kan niet met ons mee naar het vliegveld. Morgenochtend zwaait hij ons bij het hotel uit.

5 november

Vanmorgen zijn we om 8.45 uur opgehaald bij het hotel om naar het vliegveld van Kathmandu te gaan. Nu door alle checks en beveiligingen. We hoeven alleen nog maar te wachten tot we in het gereedstaande vliegtuig mogen stappen.

We konden vanmorgen op tijd boarden, maar hebben zeker een uur moeten wachten in een snikheet vliegtuig voor we eindelijk vertrokken. De overstaptijd in Istanbul was vrij kort en door de vertraging misten we de aansluiting naar Amsterdam. Er stond al een man van Turkish Airlines klaar met nieuwe boarding passen voor morgenochtend! Er werden hotelkamers geregeld waar we naartoe gebracht werden met een bus. Wij dachten dat we ergens vlakbij het vliegveld onder gebracht zouden worden, maar we zaten 3 kwartier in de bus voor we er waren. Wel allemaal mooie kamers maar morgen extra vroeg op omdat we dat eind weer helemaal terug moeten.... Degenen die aan de rechterkant van het vliegtuig zaten hebben de besneeuwde toppen van de Himalaya vanuit het vliegtuig kunnen bewonderen. De foto's hebben ze met ons gedeeld.

6 november

Na een heerlijke maaltijd met een Turks buffet en een glas wijn (van €16!!!) op tijd naar bed omdat we om 4.45 uur alweer klaar moesten staan om naar het vliegveld te gaan. Deze vlucht ging voorspoedig en we waren goed op tijd op Schiphol. Ik had al gekeken hoe laat de directe trein naar Breda zou vertrekken en alvast afscheid genomen van mijn reisgenoten voor het geval mijn koffer snel op de bagageband zou verschijnen. Hij kwam inderdaad redelijk snel en ik ben gelijk naar het station gelopen en na 10 minuten zat ik in de trein. Maaike heeft mij in Breda opgehaald en zo was ik begin van de middag thuis. Ik kijk terug op een prachtige, intensieve reis waarin ik veel nieuwe dingen heb gezien en ervaren met een gezellige groep medereizigers.

Dankjewel voor jullie belangstelling en reacties. Altijd gezellig om iets van "thuis" te horen. Tot een volgende keer 🙋🏻